♫ Perspektywy wykorzystania toru w energetyce jądrowej


Tekst poniższy jest rozwinięciem wpisu:

Alojzy Ptyś , Czerwiec 30, 2016 at 07:00
Opublikowane
https://adnovumteam.wordpress.com/2016/06/29/syria-277-dzien-sprzatania-swiata/

===========================================================

Reaktor atomowy z torem jako paliwem…

Wstęp by Brusek…

Kilka razy „zaczepiałem” Czytelników linkami mówiącymi o energetyce atomowej, w tym takimi które mówiły o wykorzystaniu jako paliwa pierwiastka o nazwie „tor”, którego mamy na naszej planecie sześć razy więcej niż uranu.

Jak pisze poniżej Autor, nasze „zabawy” z wykorzystaniem energii atomowej przyszły o kilka stuleci za wcześnie w stosunku do naszej wiedzy i możliwości technicznych.

Do tej pory wykorzystujemy paliwo uranowe w sposób niesłychanie prymitywny, budując w zasadzie klasyczne elektrownie w których by wytwarzać parę która obraca turbozespołami produkującymi energię elektryczną ogrzewamy ją nie poprzez spalanie węgla, ropy czy gazu ale wykorzystując wysoką temperaturę (energię) jaka powstaje w wyniku odpowiednich przemian fizykochemicznych uranu.

Przy czym, produktem końcowym nie jest zwykły popiół jak w elektrowni węglowej ale niezwykle kłopotliwy „produkt” z którym „jakoś” sobie radzimy. Niestety to „jakoś” czyli produkty przetworzonego paliwa jądrowego wymagają specjalnego traktowania i składowania…

Jak wiemy ze szkoły – każda przemiana energii pociąga za sobą jej straty. Ideałem do którego należało by dążyć a do czego pewnie nie dożyjemy – była by bezpośrednia przemiana „paliwa nuklearnego” w energię elektryczną, bez zamiany tej energii wpierw w parę by potem zamieniać ją w energię mechaniczną zespołu turbina-generator…

Tekst Pana Alojzego, który wyraził chęć podzielenia się z Czytelnikami swoją wiedzą – jest trudny, ale na tyle „zjadliwy”, na ile można w sposób popularyzujący tę gałąź wiedzy technicznej przekazywać niewyrobionemu Czytelnikowi…

Zachęcam Państwa do co najmniej jednokrotnego przeczytania…

Brusek

 

=======================================================

Perspektywy wykorzystania toru w energetyce jądrowej.

Postaram się przedstawić temat w możliwie prosty sposób, bez uciekania się do fizyki kwantowej, ale trochę podstawowych informacji muszę na wstępie podać. Od razu zaznaczam, że w kwestii spraw związanych z wykorzystaniem energii jądrowej jestem dosyć sceptyczny, uważam, że ta technika została odkryta o jakieś 200 lat za wcześnie i mocno „odstaje” od niezbędnego do rzeczywistego „opanowania energii jądrowej” poziomu wiedzy ludzkości, stąd tyle problemów, a nawet katastrof.
Można się uśmiać, ale nad wykorzystaniem energii atomowej, moim skromnym zdaniem, ciąży „klątwa Heisenberga” jako synonim podejmowania działań bez posiadania wiedzy niezbędnej przy planowanych czynnościach. Przypomnę, do 1942 roku hitlerowskie Niemcy wyprzedzały USA w badaniach nad wyprodukowaniem broni jądrowej. „Eksperyment Heisenberga” a raczej totalna katastrofa nim spowodowana, jest jednym z dotąd niewyjaśnionych. Laureat Nobla nie wie (?), że rozdrobniony uran jest silnie piroforyczny, planuje wsypanie proszku uranu do zbiornika z całym posiadanym przez Niemcy zapasem ciężkiej wody D2O. Powstały w wyniki pożar był końcem planów niemieckiej bomby atomowej.

Na początek małe wyjaśnienie – czym różni się izotop rozszczepialny od typowego paliwa jądrowego? Rozszczepialne są te izotopy, które pod wpływem zderzenia z neutronem rozpadają się na dwa fragmenty o niewiele różniących się masach (ciekawostka, nie notuje się rozszczepienia na identyczne fragmenty) z emisją od jednego do kilku neutronów. Problem leży w energii neutronów niezbędnych do zajścia tego rozbicia. Stosując odpowiednio duże energie neutronów można rozszczepić praktycznie każdy izotop o liczbie atomowej powyżej 80. Ale to nie wystarczy do zajścia samopodtrzymującej się reakcji łańcuchowej, gdyż energia neutronów otrzymanych przy takim rozszczepieniu jest za mała, aby doszło do rozszczepienia następnej porcji danego izotopu.

Tak więc paliwem atomowym jest wyłącznie taki izotop, który:

a) ulega rozszczepieniu pod wpływem zderzenia z neutronem

b) neutrony powstałe w wyniku rozszczepienia są zdolne do rozszczepienia kolejnych jąder.

Pewnym zawężeniem powyższej, ogólnej definicji, jest stwierdzenie, że jako paliwo jądrowe mogą być stosowane izotopy ulegające rozszczepieniu pod wpływem neutronów termicznych czyli o energii ułamka eV (elektronowolta) i prędkości rzędu kilkuset m/s (stąd też inne określenie: neutrony spowolnione).

Jedynym występującym w przyrodzie izotopem, który odpowiada temu kryterium, jest U235. Do tego występuje „psim swędem”, bo wg „stałych jądrowych”, biorąc pod uwagę wiek
Ziemi, powinny go zostać wskutek rozpadu radioaktywnego typu  (alfa) mizerne resztki, niewystarczające do powstania jakiegokolwiek przemysłu.

Podkreślam, gdyby U235 w przyrodzie było np. 100 czy 1000 razy mniej, nie byłoby żadnej energetyki jądrowej.

W tym momencie można już przedstawić bohaterów dalszego opisu.

To U238 i Th232. Pierwszy stanowi 99,25% naturalnego uranu, drugi praktycznie 100% naturalnego toru. Oba są izotopami rozszczepialnymi, niewielka ilość U238 ulega rozszczepieniu nawet w zwykłym reaktorze atomowym, w którym neutrony przed spowolnieniem mają energie dochodzące do ok. 1 MeV (megaelektronowolta, „mewa” w slangu atomistów).
Niestety, reakcje jądrowe, to nie wbijanie gwoździa w deskę, rządzą się trochę innymi prawami, niż w makroskali.
O zajściu reakcji mówimy, że zachodzi z pewnym prawdopodobieństwem, ale wcale nie musi zajść! Neutrony o energii 4-6 MeV powstające w reakcji syntezy lekkich jąder bez najmniejszego problemu rozszczepiają z dużą wydajnością oba izotopy, co stanowi podstawę konstrukcji bomby termojądrowej wg Tellera-Ulama.

Oba izotopy byłyby całkowicie nieprzydatne dla energetyki jądrowej – nie są paliwem atomowym, gdyby nie fakt, że ulegają pod wpływem pochłonięcia neutronu transformacjom, wynikiem których są izotopy Pu239 i U233, które to izotopy są doskonałym paliwem jądrowym, zresztą każdy z innego powodu. Transformację prowadzi się w odpowiednio przystosowanym reaktorze atomowym, w skrajnym przypadku nawet energetycznym.

U238 (+n) U239 (-e, T1/2=27 min) Np239 (-e, T1/2=2,7 dnia) Pu239

Th232 (+n) Th233 (-e, T1/2=27 min) Pa233 (-e, T1/2=29 dni) U233

Zastrzegam, jest to główna ścieżka biegu reakcji, ale jest cała masa innych reakcji jądrowych, z innymi produktami, a biedni atomiści muszą się tak starać i tak reaktor ustawić, aby pożądanych produktów było jak najwięcej. Przykładowo do produkcji Pu239 najlepiej nadają się reaktory ciężkowodne i grafitowe (typu wojskowego!).

Zbliżony do rzeczywistego przebieg reakcji dla Th232 przedstawia poniższy rysunek:

.http://ecomanager.pl/wp-content/uploads/2013/02/Rys.-2..jpg

objaśnienia:

• sigma  – przekrój czynny danej reakcji w barnach (b) (10^-24 cm^2), inaczej prawdopodobieństwo jej zajścia
• liczba pod symbolem pierwiastka – okres półrozpadu: a- lata, m – minuty, d – dni, h – godziny
• (n) – reakcja wychwyt neutronu z emisją kwantu gamma, powstanie cięższego izotopu danego pierwiastka, „b” oznacza przekrój czynny jądra dla danej reakcji
• – przemiana beta, zachodząca z utworzeniem izotopu innego pierwiastka o liczbie atomowej większej o jeden
• (n, f) – prawdopodobieństwo rozszczepienia przez neutron termiczny, „b” oznacza przekrój czynny jądra podany w barnach.

Tor i uran różnią się znacząco pod względem chemicznym, tor jest podobny ze swoim trudnotopliwym tlenkiem ThO2 do cyrkonu i hafnu, uran najczęściej jest sześciowartościowy jak chrom i tworzy szereg łatwo rozpuszczalnych w wodzie związków. Tor jest bardziej rozpowszechniony od uranu, ale i bardziej rozproszony, bo ze względu na brak w przyrodzie rozpuszczalnych związków nie tworzy złóż wtórnych w strefach hydrotermalnych, a jedynie zagęszczenia powstałe wskutek dużej odporności ThO2 i fosforanu toru na wietrzenie wylewnych skał wulkanicznych.
Przykładem są piaski monacytowe na Wyżynie Dekanu w Indiach. Praktycznie zawsze towarzyszą mu metale ziem rzadkich, zwłaszcza cer o podobnych właściwościach chemicznych.
Natomiast uran łatwo tworzy złoża wtórne, w których koncentracja U może dochodzić do kilku procent – np. blenda smolista w Katandze, Kanadzie.
Słynne Żółte Wody swój kolor zawdzięczają niewielkiej ilości rozpuszczalnych soli uranu. Technologia przerobu rud toru jest znacznie bardziej skomplikowana, niż przerób rud uranu.
Ze względu na fakt, że cała energetyka jądrowa „wisi” na tej niewielkiej dostępnej nam w przyrodzie ilości U235 (0,73% uranu naturalnego, z czego da się wydzielić ok. połowę), i ilość ta uległa już pewnemu zmniejszeniu, zwłaszcza pod kątem najbogatszych złóż, możliwość zamiany dwóch popularnych izotopów na paliwo jądrowe jest niesłychanie fascynująca.
TEORETYCZNIE, jeśli z rozszczepienia jądra otrzymamy 2 neutrony, z których jeden posłuży do rozszczepienia następnego jądra (przedłużenie reakcji łańcuchowej), a drugi do transformacji U238 lub Th232 w paliwo jądrowe, to formalnie możemy „spalić” w reaktorze jądrowym cały dostępny nam U238 i Th232, a więc ilość dostępnego nam paliwa jądrowego wzrasta nawet tysiąc razy!!!!
Diabeł tkwi w szczegółach. Te DWA neutrony to muszą być tzw. neutrony efektywne, czyli po odjęciu wszystkich tych neutronów, które są tracone w obudowie reaktora, uciekają zeń, zostają pochłonięte przez pręty regulacyjne, chłodziwo, bądź tworzą inne, niepożądane produkty jądrowe. Wszystkie wspomniane 3 paliwa jądrowe: U233, U235 i Pu239 spalane w reaktorach na neutronach prędkich, bez spowalniania, wykazują się liczbą neutronów efektywnych większą od 2, czyli spełniają warunek nie tylko utrzymywania ilości dostępnego paliwa na stałym poziomie, ale nawet powielenia, inaczej mnożenia (angielski termin „breeder”) ilości paliwa.
Ewenementem jest tu Pu239, który w reaktorze prędkim ma ilość neutronów efektywnych szacowaną na 2,7 (największa ze wszystkich znanych). Odpowiednie symulacje i obliczenia wskazują, że reaktor na neutronach prędkich pracujący na paliwie Pu239 i materiale paliworodnym U238 (praktycznie U naturalny lub zubożony po wydzieleniu U235) w ciągu 6 lat pracy wyprodukuje ok. 2 razy tyle paliwa jądrowego – Pu239, co ilość w nim zużyta w trakcie tych 6 lat pracy. Z tego względu spalanie Pu239 w reaktorach na neutronach spowolnionych w postaci paliwa MOX (mieszanina tlenków uranu i plutonu) jest oczywistym marnotrawstwem.
Tyle, że moim skromnym zdaniem, budowa reaktorów prędkich przerasta nawet o 300 lat nasz aktualny poziom techniki. Przede wszystkim problemy materiałowe i potworne problemy z utrzymaniem prędkich neutronów tam, gdzie powinny być. O alergii, jakiej dostają w USA na samo słowo „Pu239”, nawet nie warto pisać – cały swój wyprodukowany Pu239 w USA chcą zamknąć we wnętrzu masywu skalnego, choć z zastrzeżeniem, że powinien być „dostępny dla następnych pokoleń”. Ważną zaletą reaktora na neutronach prędkich jest możliwość spalania w nim „jądrowych śmieci” typu parzystych izotopów plutonu oraz transplutonowców. Optymistyczne doniesienia o efektywnej pracy energetycznych reaktorów jądrowych na neutronach prędkich w Rosji nie stanowią chyba przełomu, tym bardziej że ze względu na „bombowy” charakter Pu239, tego rodzaju reaktory będą stosowane wyłącznie przez państwa dysponujące bronią atomową.
Tymczasem U233 odróżnia się od pozostałych paliw swoim zachowaniem w reaktorze na neutrony spowolnione. O ile w tych warunkach U235 i Pu239 mają liczbę neutronów efektywnych mniejszą od 2 i o powielaniu paliwa nie ma mowy, to U233 w szerokim zakresie energii neutronów spowolnionych ma ilość neutronów efektywnych ok. 2,2, czyli w popularnych reaktorach stosowanych na całym świecie przy użyciu tego paliwa możliwe jest jego MNOŻENIE!!!!!

Cud, miód na serce atomistów! Izotop U233 w trakcie rozszczepienia wydziela więcej neutronów, niż mający o 2 neutrony więcej izotop U235. Ot, taka mała zagadka jądrowa i dowód, jak niewiele wiemy o procesach zachodzących w skali atomowej!

Co więcej, choć izotop ten można zastosować do budowy bomby atomowej, to jest to technologicznie praktycznie niewykonalne – nieodrodne zanieczyszczenie izotopem U232 i produktami jego rozpadu, które są gamma-promieniotwórcze, powoduje, że ani go ukraść się nie da, ani elektronika bomby czy rakiety w takim towarzystwie długo nie popracuje.

Tak więc możliwe jest zbudowanie klasycznego reaktora na neutronach termicznych, z paliwem U233 i materiałem paliworodnym Th232, w którym będzie następowało MNOŻENIE paliwa. Pod względem konstrukcyjnym nie różni się on od typowych reaktorów ciśnieniowych chłodzonych zwykłą wodą. Inna jest natomiast budowa prętów paliwowych. Oczywiście można by U233 „rozcieńczyć” uranem 238, ale byłoby to bez sensu, bo powstawałby pluton i transplutonowce. Stosuje się więc mieszanie tlenków ThO2 i U(233)O2. Niestety, U233 ma pewną paskudną cechę – najmniejszą ze wszystkich paliw jądrowych ilość neutronów opóźnionych, dzięki którym w ogóle jest możliwe sterowanie pracą reaktora atomowego. Reaktor na U233 przypomina trochę baletnicę, tak trzeba o niego dbać. Wypalone paliwo poddaje się przerobowi w specjalnych, praktycznie w pełni zdalnie sterowanych zakładach. Na szczęście oddzielanie Th i U jest stosunkowo proste na drodze chemicznej.
Dlaczego więc reaktory tego typu nie są dotychczas powszechnie stosowane?

Wymienię kilka przyczyn:

– trzeba najpierw, np. w reaktorze powielającym na prędkich neutronach, stosując Pu239, wyprodukować odpowiednią ilość U233 na pierwszy wsad,

– kłopotliwe, w porównaniu z U235 czy Pu239, operowanie nawet nowym paliwem U233, ze względu na jego wysoką aktywność gamma, wymagające w transporcie i załadunku pełnej automatyzacji

– współczynnik mnożenia jest znacząco niższy niż dla Pu239 rozszczepianego w reaktorze na neutronach prędkich, zatem czas podwojenia ilości załadowanego paliwa na pewno przekracza 10 lat i chyba zbliża się do 20 lat,

– bardzo długi, (10 razy dłuższy niż Np239: -> Pu239) czas przemiany Pa233 -> U233, która dla 99,9% zajścia wymaga ok. 300 dni, co oznacza „zamrożenie” poza reaktorem znaczących ilości paliwa jądrowego

– przerób wypalonego paliwa – technologia wręcz koszmarnie skomplikowana i niebezpieczna (przykłady wypadków w Japonii, w tym „uruchomienie” (przekroczenie masy krytycznej) minireaktora atomowego w 20-litrowej zlewce laboratoryjnej).

Praktycznie tylko z tego ostatniego powodu wdrożenie techniki wykorzystania Th w energetyce jądrowej jest w powijakach. Pomijam tu „protezy” w rodzaju dodawania małych ilości ThO2 do paliwa U235 bo nazwałbym to sztuką dla sztuki, bez wykorzystania podstawowej zalety, jaką jest możliwość mnożenia paliwa.

W tej sytuacji narodził się pomysł rodem z Krainy Fantazji i chyba tylko tak można go traktować. Jego idea zbliżona jest do nigdy nie zrealizowanego pomysłu budowy reaktora atomowego z cyrkulacją ciekłych soli uranu i ciągłym oddzielaniem produktów rozszczepienia, przedstawionego poniżej:

.http://1.bp.blogspot.com/-tB5aO3gawps/TkqUb8hBtWI/AAAAAAAAB14/wRQD2Zynb4U/s1600/lftr_diagram.jpg
Powyższy schemat przedstawia reaktor wykorzystujący jako paliwo ciekły UF4 (plus dodatki obniżające temperaturę topnienia). Jest to próba ominięcia b. kłopotliwego procesu przerobu wypalonego paliwa jądrowego. W reaktorze działającym wg tego schematu paliwo jest oczyszczane w sposób ciągły od produktów rozszczepienia. Elektroliza HF dostarcza H2 i F2. F2 zamienia UF4 wychodzący z reaktora na UF6, który sublimuje już poniżej temperatury topnienia równej ok. 64 oC. Lotność tego związku wykorzystana jest do jego separacji od produktów rozszczepienia, które w ogromnej większości nie są lotne. Oczyszczony przez sublimację UF6 redukowany jest przy pomocy H2 z powrotem do UF4 zawracanego jako paliwo do reaktora. Żeby zdać sobie sprawę z problemów, na które natknąłby się potencjalny konstruktor takiego reaktora, trzeba podkreślić, że stopione fluorki, a zwłaszcza F2, należą do najsilniej korodujących substancji chemicznych, a szybkość wywoływanej przez nie korozji zwiększana jest dodatkowo przez wysoką temperaturą wewnątrz reaktora. Ponieważ właściwości fizykochemiczne PuF6 są podobne do związku uranu, również pluton jest zawracany do reaktora.

Ten projekt z Krainy Fantazji to reaktor Th232/U233 wykorzystuje jako paliwo ciekła mieszaninę fluorków UF4 i ThF4 z różnymi dodatkami obniżającymi temperaturę topnienia. Według świetlanych założeń, reaktor ten równocześnie byłby zdolny do transformacji Th -> U, do mnożenia paliwa i wydzielania z ciekłego paliwa produktów rozszczepienia wskutek różnic rozpuszczalności/topliwości fluorków. Z jednej strony do reaktora dodawano by ThF4, z drugiej strony odbierano fluorki produktów rozszczepienia. Oraz ciepło do produkcji energii elektrycznej. Coś w tej dziedzinie próbują zrobić Hindusi, nie będę się wypowiadał. To pomysł na daleką przyszłość, i to chyba naprawdę daleką. W końcu Bolesław Prus opisał kiedyś skrzyżowanie łóżka, fortepianu i karabinu. A tak nawiasem mówiąc, czy technika reaktorów jądrowych nie jest ślepą uliczką? Pewną wskazówką mogą być tzw. zestawy podkrytyczne z wymuszoną emisją neutronów z ciekłego chłodziwa, testowane jako reaktory do rozszczepiania („spalania”) wszelkiego śmiecia transuranowego z reaktorów energetycznych.

Czy przypadkiem reaktor jądrowy przyszłości nie będzie przypominał starego dobrego pieca na węgiel, do którego transporter ślimakowy będzie dostarczał dowolne izotopy rozszczepialne, w środku to wszystko rozpadnie się (na bliżej jeszcze nieznanych zasadach) aż do izotopów stabilnych, które jako nieszkodliwy odpad powędrują na zwykła hałdę, a raczej do zakładu odzysku cennych pierwiastków, jak pallad, ruten, niob, rod, srebro, cyrkon. molibden, samar. europ i jeszcze inne. Jeszcze bardziej fantastycznie wygląda propozycja bezpośredniej zamiany energii atomowej na energię elektryczną.

Copyright – Alojzy Ptyś.

Niniejszy tekst może być powielany w dowolny sposób, pod warunkiem podania nazwy blogu i odnośnika do oryginalnego tekstu.

==================================================

Linki dodatkowe Autora oraz Komentatora

https://pl.wikipedia.org/wiki/Tor_(pierwiastek)
https://ru.wikipedia.org/wiki/%D0%A2%D0%BE%D1%80%D0%B8%D0%B9

https://pl.wikipedia.org/wiki/Reaktor_j%C4%85drowy
https://ru.wikipedia.org/wiki/%D0%AF%D0%B4%D0%B5%D1%80%D0%BD%D1%8B%D0%B9_%D1%80%D0%B5%D0%B0%D0%BA%D1%82%D0%BE%D1%80

ТОРИЕВЫЙ ЯДЕРНЫЙ РЕАКТОР.

http://maximus67.dreamwidth.org/895580.html
http://maximus67.livejournal.com/930924.html





Компания Laser Power Systems представила концепт Thorium-проект. В этом автомобиле вместо привычного топлива будет использован ядерный реактор. Его вес – 227 килограммов. Он работает на радиоактивном металле тории.
Подсчитано, что один грамм тория выделяет такое количество тепла, как 28 тысяч литров бензина. Специалисты компании считают, что восьми – десяти граммов тория хватит для того, чтобы машина, под капотом которой установлен реактор, прослужила без дозаправки около 100 лет.
http://www.laserpowersystems.com/
NOW Imagine a NEW power generators systems that is small, cheap to build, safe to operate, can be used to power homes, business, cars, trucks, ships, and even planes and spacecraft!!

Индия строит ториевый ядерный реактор

https://geektimes.ru/post/156457/

Ториевые АЭС покоряют мир
Читайте больше на http://www.pravda.ru/science/eureka/inventions/04-02-2011/1065663-torius-0/
http://www.pravda.ru/science/eureka/inventions/04-02-2011/1065663-torius-0/

Томские ученые разрабатывают концепцию ядерно-водородной энергетики на ториевом топливе
http://www.atomic-energy.ru/news/2015/03/03/55220

ТПУ в 2016г создаст таблетку из тория для атомных „батареек” будущего
http://www.atomic-energy.ru/news/2015/12/18/62070

Евгений Велихов расценил перспективы термоядерной энергетики как „далёкое будущее”
http://www.atomic-energy.ru/news/2015/07/16/58411

Новосибирский физик Лев Максимов изобрел экологически чистые АЭС
http://www.arhimed007.narod.ru/g_toriy.htm

Ториевые АЭС: прошлое, настоящее, будущее
http://www.arhimed007.narod.ru/g_toriy-2.htm

http://ecomanager.pl/tor-w-reaktorach-jadrowych-perspektywy/
http://www.ncbj.gov.pl/sites/default/files/perspektywy_wykorzystania_toru_w_energetyce_jadrowej.pdf

Ostatni link, to pomysł, który określiłem jako rodem z Krainy Fantazji, ale można przeczytać (AP)
https://pl.wikipedia.org/wiki/Reaktor_torowy_na_ciek%C5%82ych_fluorkach

http://www.ekoatom.com.pl/files/ELEKTROWNIE%20ARTYKULY%20PDF/Stanislaw_Kilim_REAKTORY_NA_STOPIONYCH_SOLACH%20.pdf

 

=======================================

UWAGA!

Linki na tematy „energetyczne” i „atomowe” w kolejności ich publikacji:

https://adnovumteam.wordpress.com/2015/03/22/b%E2%99%AB-kiedy-polacy-zaczna-sie-bac/

https://adnovumteam.wordpress.com/2015/07/18/b-%E2%99%AB-18-07-2015-gazowe-zagadki/

https://adnovumteam.wordpress.com/2015/08/26/b-%E2%99%AB-letni-kabaret-energetyczny/

https://adnovumteam.wordpress.com/2016/04/26/b-%E2%99%AB-deja-vu/

Skomentuj

Please log in using one of these methods to post your comment:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Log Out / Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Log Out / Zmień )

Facebook photo

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Log Out / Zmień )

Google+ photo

Komentujesz korzystając z konta Google+. Log Out / Zmień )

Connecting to %s