Wojna domowa na Ukrainie 28.06.2019r.- 1482 dzień od nowego rozejmu.


Jeśli wybory parlamentarne na Ukrainie odbyłyby się w tą niedzielę, to w Wierchownej Radzie zasiadaliby deputowani tylko z pięciu partii.

„Pięć partii politycznych weszłoby do Rady Najwyższej Ukrainy, gdyby wyznaczone na 21 lipca przedterminowe wybory parlamentarne odbyły się teraz”– wynika z opublikowanego w środę sondażu przeprowadzonego przez Fundację Demokratyczne Inicjatywy i Centrum im. Razumkowa.

Według wyników tego sondażu zdecydowanie na pierwszym miejscu utrzymuje się partia „Sługa Ludu” (ukr. Слуга народу) prezydenta Wołodymyra Zełenskiego, na którą deklaruje aż 33,6% respondentów, że oddałoby swój głos.

Partia „Sługa Ludu” została założona niespełna dwa lata temu, w dniu 2 grudnia 2017 roku przez Wołodymyra Zełenskiego. Partia jest sukcesorem „Partii Decydujących Zmian” (ukr. Партія рішучих змін). Partia „Sługa Ludu” ma taką samą nazwę, jak prowadzony przez Zełenskiego serial telewizyjny „Sługa ludu”. Liderem tej partii jest obecnie bliski znajomy Zełenskiego, Dmytro Razumkow.

W programie wyborczym do wyborów parlamentarnych w 2019 r. partia „Sługa Ludu” przedstawiła szereg propozycji dotyczących demokracji bezpośredniej, walki z korupcją, otwarciem się na zagranicznych i ukraińskich inwestorów oraz wprowadzeniem „mechanizmu wycofywania posłów, którzy stracili zaufanie wyborców”. Partia również zobowiązała się do rozszerzenia współpracy Ukrainy z Unią Europejską i NATO.

Rusłan Stefanczuk, przedstawiciel Zełenskiego w Wierchownej Radzie, wyjaśnił, że partia „Sługa Ludu” reprezentuje libertarianizm jako swoją podstawową ideologię. Nie wyjaśnił tylko o jaki z nurtów libertarianizmu mu chodzi (https://pl.wikipedia.org/wiki/Libertarianizm), bo różnica między poszczególnymi jego doktrynami jest znaczna.

Kolejną partią jaka ma duże szanse znaleźć się w Wierchownej Radzie, to prorosyjska „Platforma Opozycyjna- Za Życie”, na którą chce oddać swój głos 9,5% badanych.

„Platforma Opozycyjna- Za Życie” wyodrębniła się w 2018 roku w wyniku sporu frakcyjnego do jakiego doszło w partii „Blok Opozycyjny”, który powstał z przemianowania w 2014 roku nazwy ugrupowania politycznego „Wiodąca Siła” powstałego jeszcze w 2014 roku.

„Wiodąca Siła” była ugrupowaniem skupiającym w swoich szeregach byłych aktywistów partii komunistycznej wysokiego szczebla z lat osiemdziesiątych ubiegłego wieku, a więc z okresu poprzedzającego upadek ZSRR.

Wydarzenia Euromajdanu i zmiana władzy- do jakiej w wyniku tego doszło- doprowadziły do rozpadu rządzącej „Partii Regionów” obalonego prezydenta Wiktora Janukowycza. Wzt. kierownictwo „Partii Regionów” ogłosiło, że formalnie nie weźmie ona udziału w planowanych na 26 października 2014 wyborach do Wierchownej Rady. Zorganizowany ad hoc „Blok Opozycyjny” posłużył więc jako ugrupowanie wyborcze dla różnych środowisk powiązanych z regionałami– za jego inicjatora uznano Serhija Lowoczkina, szefa Administracji Prezydenta Ukrainy z czasów Wiktora Janukowycza. Decyzję o wspólnym starcie pod szyldem „Bloku Opozycyjnego” podjęto 14 września 2014, jednak z tego porozumienia wycofał się wkrótce Serhij Tihipko, którego „Silna Ukraina” wystawiła odrębną listę wyborczą.

Listę wyborczą „Bloku Opozycyjnego” otworzył były minister energetyki Jurij Bojko, za nim znaleźli się były wicepremier Ołeksandr Wiłkuł, były mer Charkowa Mychajło Dobkin oraz przedsiębiorcy Wadym Rabinowycz i Ołeksij Biły. Partia w wyborach otrzymała poparcie na poziomie 9,43% głosów, co dało jej 27 mandatów oraz wprowadziła też dwóch swoich przedstawicieli w okręgach jednomandatowych.

W 2016 blok powołał formalne kierownictwo, którego współprzewodniczącymi zostali Jurij Bojko i Borys Kołesnikow. W 2018 doszło do sporu między frakcjami i faktycznego rozłamu w ugrupowaniu. I tym sposobem powstał „Platforma Opozycyjna- Za Życie”, której szefem jest Jurij Bojko.

Program „Platformy Opozycyjnej- Za Życie” jest prorosyjski i socjalny, z naleciałościami obecnie nie uznawanej KPZR, zaś inne poglądy polityczne są bardzo elastyczne i wynikają z aktualnej sytuacji. Natomiast bez wątpienia jest to partia antybanderowska, co nie znaczy, że jest zwolennikiem obiektywnego wyjaśnienia historii stosunków polsko-ukraińskich.

Kolejne miejsca w ogłoszonym w środę sondażu przedwyborczym, zajęli: „Batkiwszczyna” byłej premier Julii Tymoszenko z poparciem na poziomie 9,3%, następnie „Europejska Solidarność” byłego prezydenta Petra Poroszenki- 8,9% oraz partia „Hołos” (Głos) muzyka i lidera popularnego ukraińskiego zespołu rockowego „Okean”, Elzy Swiatosława Wakarczuka.

Pozostałe ugrupowania nie przekraczają obowiązującego na Ukrainie 5-procentowego progu wyborczego.

Teraz postaram się wyjaśnić co te trzy pozostałe partie polityczne, które mają szansę znaleźć się w Wierchownej Radzie, reprezentują i jakie wyznają poglądy.

A więc, kolejno: „Batkiwszczyna” (ukr. Всеукраїнське об’єднання „Батьківщина”, dosł. Wszechukraińska Koalicja „Ojczyzna”)– ukraińska centroprawicowa, poprzednio centrolewicowa i umiarkowanie nacjonalistyczna partia polityczna. W 2008 uzyskała status obserwatora w Europejskiej Partii Ludowej. „Batkiwszczynę” w 1999 założyła wicepremier Julia Tymoszenko i większość deputowanych Rady Najwyższej III kadencji związanych z partią „Hromada”, po upadku kariery politycznej jej przywódcy Pawła Łazarenki.

W wyborach parlamentarnych z 2002, 2006 i 2007 „Batkiwszczyna” startowała w ramach powołanego w 2001 „Bloku Julii Tymoszenko” („BJT”. i w „BJT” zajęło ono główną pozycję, skupiając w ramach koalicji większość deputowanych. Po „pomarańczowej rewolucji” szeregi „Batkiwszczyny” zasiliła liczna grupa oligarchów, którzy przeszli na stronę nowej władzy. Wsród tej grupy oligarchów znaleźli się m.in. Kostiantyn Żewaho, Tarieł Wasadze i Bohdan Hubski. Między 2005 a 2010 partia współtworzyła dwa rządy Julii Tymoszenko.

Po aresztowaniu w sierpniu 2011 roku podejrzanej o korupcję Julii Tymoszenko, „Batkiwszczyna” stała się główną siłą opozycyjną, współpracując z innymi ugrupowaniami. Pod jej szyldem start w wyborach w 2012 zadeklarowało kilka partii politycznych. Na ogłoszonej liście kandydatów znaleźli się działacze m.in. „Frontu Zmian”, „NRU”, „Reform i Porządku”, partii „Za Ukrainę!” oraz „Ludowej Samoobrony”. W głosowaniu ugrupowanie to aż otrzymało ponad 25% głosów, zajmując drugie miejsce i tym sposobem uzyskując około 100 mandatów w Wierchownej Radzie.

W 2013 doszło do zjednoczenia kilku środowisk w ramach „Batkiwszczyny”, wśród jej nowych wiceprzewodniczących znalazł się przyszły premier, Arsenij Jaceniuk. „Batkiwszczyna” brała aktywny udział w wydarzeniach Euromajdanu,

W sierpniu 2014 roku, na tle przygotowań do przedterminowych wyborów parlamentarnych doszło do konfliktu w ramach „Batkiwszczyny”, który zakończył się odejściem znacznej grupy polityków skupionej wokół Arsenija Jaceniuka i Ołeksandra Turczynowa i powołaniem przez nich partii „Front Ludowy”.

„Batkiwszczyna”, jako typowa partia władzy, reprezentuje program o zabarwieniu centroprawicowym (poprzednio- centrolewicowym) z odcieniem umiarkowanie nacjonalistycznym, tzn. takim, które nie przeszkadza im tolerować banderyzacji ideologii państwowej wraz z towarzyszącą jej gloryfikacją ukraińskich zbrodniarzy i brakiem obiektywizmu w zakresie stosunków historycznych polsko-ukraińskich.

Natomiast formacja „Europejska Solidarność” (ukr. Європейська солідарність), została zarejestrowana 28 lutego 2001. Następnie ugrupowanie to funkcjonowało pod nazwami „Partia Solidarność” (ukr. Партія „Солідарність”), później jako „Blok Perta Poroszenki” (BPP) i w ostateczności jako em>”Blok Petra Poroszenki- Solidarność” (ukr. Блок Петра Порошенка „Солідарність”).

„Europejska Solidarność” w kilka miesięcy od jej zarejestrowania została przejęte przez grupę deputowanych-biznesmenów z Petrem Poroszenką na czele, który objął funkcję przewodniczącego i powołał frakcję „Partii Solidarność” (PS) w Wierchownej Radzie III kadencji. PS wkrótce podpisała porozumienie z „Blokiem Nasza Ukraina” jako jeden z 10 formalnych uczestników i jako jeden z 5 głównych podmiotów bloku, obok „NRU”, „UNP”, „PRP” i grupy Wiktora Juszczenki reprezentowanej formalnie przez „Młodzieżową Partię Ukrainy”.

W wyborach parlamentarnych w 2002 partia uzyskała z list koalicji kilkanaście mandatów, przy czym kilku jej deputowanych wkrótce przeszło na stronę Leonida Kuczmy i Wiktora Janukowycza. W wyborach prezydenckich w 2004 PS wsparła Wiktora Juszczenkę. W 2005 jej liderzy i większość działaczy- w tym wszyscy jej deputowani- przeszli do nowej formacji, Ludowego Związku „Nasza Ukraina”.

W 2013 nowym przewodniczącym PS został poseł Jurij Steć, i partia ta formalnie stała się zapleczem Petra Poroszenki, wybranego w maju 2014 na prezydenta Ukrainy. Dlatego też sierpniu 2014 roku roku ugrupowanie PS zmieniło nazwę na „Blok Petra Poroszenki- Solidarność”, a jego nowym przewodniczącym został Jurij Łucenko.
W przedterminowych wyborach parlamentarnych, jakie miały miejsce 26 października 2014 „Blok Petra Poroszenki” otrzymał 21,81% zajmując drugie miejsce wśród komitetów wyborczych i przegrywając nieznacznie „Frontem Ludowym”– Jaceniuka i Awakowa.

Przełożyło się to na 63 mandaty poselskie z listy krajowej oraz dodatkowo 69 kandydatów BPP zwyciężyło w okręgach jednomandatowych, zwiększając łączną liczbę deputowanych do 132 osób , czyli ażo 50 więcej niż ugrupowanie „Front Ludowy”. Dodatkowo, w kilka dni po wyborach akces do frakcji BPP zgłosiło również kilkunastu deputowanych wybranych jako kandydaci „niezależni”. Partia dołączyła do koalicji rządowej współtworzącej powołany po wyborach gabinet Arsenija Jaceniuka.

W sierpniu 2015 roku formalnie przyłączyła się do BPP partia „UDAR”, zaś jej lider Witalij Kliczko stanął na czele partii prezydenckiej BPP. Ugrupowanie w tym samym roku uzupełniło swoją nazwę o człon „Solidarność”. W 2016 blok współtworzył nowy rząd, na czele którego stanął wywodzący się z tej partii Wołodymyr Hrojsman.

W kwietniu 2019 Petro Poroszenko nie uzyskał prezydenckiej reelekcji. W tym samym miesiącu z partii odszedł premier Wołodymyr Hrojsman, który założył własne ugrupowanie. W maju Witalij Kliczko zapowiedział reaktywację partii „UDAR”. Również w maju BPP-S powrócił do swej pierwotnej nazwy- „Europejska Solidarność”, a były prezydent stanął na czele tej formacji.

Jest to kolejna partia władzy reprezentująca poglądy konserwatywnego liberalizmu z jego bolączkami, a więc korupcją, anarchią władzy oraz powszechną przestępczością oraz przejmowaniu majątku jaki i środków budżetowych przez powiązanych z nią oligarchów i liderów politycznych. Można ją z grubsza porównać do naszej krajowej PO.

Na ostatnim miejscu ma szansę uplasować swoich członków w Wierchownej Radzie, formacja „Hołos” („Głos”) stworzona i kierowana przez muzyka i lidera popularnego ukraińskiego zespołu rockowego „Okean”, Elzy Swiatosława Wakarczuka.

Partia powstała trochę ponad miesiąc temu (15 maja br.), kiedy to Wakarczuk oświadczył, że nie interesuje go prezydentura, lecz realne zmiany.

Z takim samym hasłem Wakarczuk zaprezentował w Kijowie swoje ugrupowanie polityczne:

„Tworzymy nową siłę polityczną, partię prawdziwych zmian. W czasie, gdy Rosja zagraża naszemu bezpieczeństwu i stara polityka zjada kraj od środka, my- partia ‚Głos’- idziemy do parlamentu, by zniszczyć starą politykę i tworzyć nową. Politykę, która przyniesie prawdziwe zmiany”– zadeklarował Wakarczuk.

Wakarczuk zapowiedział też, że zmiany, które proponuje jego ugrupowanie, będą o wiele głębsze od tego, co oferuje nowo wybrany prezydent Wołodymyr Zełenski:

„Jeśli prezydent proponuje zmiany, to my opowiadamy się za jeszcze większymi”.

W składzie tego nowego ugrupowania, znaleźli się m.in. była wiceminister rozwoju gospodarczego i handlu Ukrainy Julia Kłymenko, były szef organizacji Transparency International Ukraina Jarosław Jurczyszyn oraz znani lekarze i wolontariusze wspierający żołnierzy walczących w ramach Operacji Połączonych Sił w Donbasie.
Wakarczuk oświadczył, że jego partia „Głos” chce reprezentować przede wszystkim interesy zwykłego Ukraińca i działać na rzecz integracji europejskiej. „Nowa polityka stawia na pierwszym miejscu człowieka z jego godnością, wolnością i bezpieczeństwem. Nie człowiek dla państwa, lecz państwo dla człowieka” zapewnił Wakarczuk.

„Na pierwszym miejscu są interesy człowieka. Drugie miejsce: egzystencjalnym wyborem Ukrainy jest Europa. Trzecie- takie same prawo dla każdego. Czwarte to wolna gospodarka bez oligarchów. Piąte- władza, która odpowiada przed wszystkimi obywatelami Ukrainy”– oto podstawowe punkty programu z jakimi ichni Kukuz, czyli „Głos” Wakarczuka idzie do wyborów.

Jak widać, wybór jaki dokonają Ukraińcy już za niecały miesiąc- 21 lipca, jest bardzo prosty, bo pomiędzy cwaniakami, co przykleili się już wcześniej do koryta władzy, a tymi, którzy po raz pierwszy chcą zaznać tej ambrozji. I to będzie słuszny wybór 🙂

***

Na tym kończąc ten wstęp, przechodzę teraz do relacji z kolejnego dnia wojny domowej na południowo-wschodniej Ukrainie.

W ciągu minionej doby, ukraińscy żołnierze prowadząc z przerwami ostrzał DRL w godzinach pomiędzy 04:47 a 23:00, przy użyciu: ciężkiej artylerii kaliber 122 mm (10 pocisków), moździerzy kaliber 120 (214 min) i 82 mm (78 min), opancerzonych wozów bojowych BMP-1 i BMP-2 (łącznie 151 pocisków), działka przeciwlotniczego ZU-23-2 (40 wystrzałów) oraz granatników: AGS-17 (191 granatów), SPG-9 (72 granaty) i RPG-7 (17 granatów), a także broni maszynowej- w tym ciężkiej, 33 razy naruszyli warunki rozejmu.

Ostrzały prowadzono na całej długości tego frontu w następujących jego punktach: rejon Gorłówki (Szirokaja Bałka, Ozierjanowka i Dolomitnoje), w okolicach i na obrzeżach Doniecka (lotnisko i teren osiedla przy kopalni Trudowskaja oraz Spartakusa, Żabiczewa, Wasilewki i Aleksandrowki), a także na południowym odcinku frontu (Dokuczajewsk, Komiternowo, Leninskoje, Dzierżyńskoje i Sachanki).

Łącznie na terytorium DRL spadły 744 pociski (wobec 401 z dnia poprzedniego) wystrzelone przez ukraińskich żołnierzy, co doprowadziło do zranienia we wsi Wiesiełoje na ulicy Nabiereżnej nr. 28, 53-letniego mężczyzny.

Poza tym, zostały uszkodzone cztery domy w Aleksandrowce, na obrzeżach Doniecka przy ulicy: Szkolnej nr. 13 i 19 oraz Szewczenki nr. 51 i Marka Ozernogi nr. 71, a także w Wasilewce został uszkodzony transformator doprowadzający energię elektryczną do stacji pomp wodociągu donbaskiego- „Woda Donbasu”.

Poza tym, minionej doby na ługańskim odcinku frontu, ukraińscy żołnierze prowadząc ostrzały przy użyciu: moździerza kaliber 82 mm (10 min) oraz opancerzonego wozu bojowego BMP-1 (10 wystrzałów), dwa razy naruszyli warunki rozejmu. Ostrzały prowadzone były z kierunku Lugańskoje (05:10) i Swietłodarska (06:30) w stronę wsi Kamionki i Łozowoje. Prawdopodobnie kilu bojcom Operacji Połączonych Sił nudziło się na ostatniej zmianie posterunków i postanowili się jeszcze trochę rozerwać?

Strat i szkód nie zgłaszano.

Poniżej raport za ostatnią dobę, sporządzony przez centrum prasowe ukraińskiego sztabu generalnego prowadzącego operację pacyfikacyjną przez połączone siły (Операція об’єднаних сил / Joint forces operation- OOS/JFO) ukraińskich formacji zbrojnych w Donbasie, na temat aktualnej sytuacji wzdłuż linii frontu:

Операція об’єднаних сил / Joint forces operation

6 min.

„Зведення станом на 07:00 28 червня 2019 року.

27 червня збройні формування Російської Федерації 34 рази порушили режим припинення вогню. З них 13 разів – із застосуванням заборонених Мінськими угодами артилерійських систем калібру 152 та 122 мм, мінометів калібру 120 та 82 мм. Противник відкривав вогонь по наших захисниках з гранатометів різних систем, озброєння БМП, великокаліберних кулеметів та стрілецької зброї.
В районі відповідальності оперативно-тактичного угруповання „Схід” противник 16 разів обстріляв позиції Об’єднаних сил:
тричі поблизу ОПИТНОГО – з мінометів калібру 82 мм, станкового протитанкового гранатомету, озброєння БМП та стрілецької зброї;
поряд СТАРОГНАТІВКИ – з артилерійських систем калібру 152 мм;
три рази неподалік МАР’ЇНКИ – з мінометів калібру120 та 82 мм, автоматичних гранатометів та стрілецької зброї;
тричі поряд ЛЕБЕДИНСЬКОГО – зі станкового протитанкового гранатомету, великокаліберного кулемету та стрілецької зброї;
два рази околиці НОВОТРОЇЦЬКОГО – з гранатометів різних систем;
неподалік КРАСНОГОРІВКИ – зі станкового протитанкового гранатомету та стрілецької зброї;
двічі в районі населеного пункту ВОДЯНЕ – з ручного протитанкового гранатомету, озброєння БМП та стрілецької зброї;
околиці ПАВЛОПІЛЯ – зі стрілецької зброї.
В районі відповідальності оперативно-тактичного угруповання „Північ” позиції наших захисників були обстріляні 18 разів:
район населеного пункту ХУТІР ВІЛЬНИЙ – з міномету калібру 82 мм;
поблизу ЗОЛОТОГО-4 – з гранатометів різних систем;
тричі околиці НОВГОРОДСЬКОГО – з мінометів калібру 120 мм, станкових протитанкових гранатометів, великокаліберних кулеметів та стрілецької зброї;
п’ять разів неподалік НОВОЛУГАНСЬКОГО – з артилерійських систем калібру 122 мм, мінометів калібру 120 та 82 мм, гранатометів різних систем, озброєння БМП та стрілецької зброї;
в районі населеного пункту ЛУГАНСЬКЕ – з гранатометів різних систем та стрілецької зброї;
поблизу ОРІХОВОГО – зі станкового протитанкового гранатомету, озброєння БМП, великокаліберного кулемету та стрілецької зброї;
околиці СВІТЛОДАРСЬКА – з артилерійських систем калібру 122 мм,станкового протитанкового гранатомету та великокаліберного кулемету;
в районі населеного пункту ПІВДЕННЕ – з гранатометів різних систем, великокаліберного кулемету та стрілецької зброї;
двічі поблизу КРИМСЬКОГО – з гранатометів різних систем, великокаліберного кулемету та стрілецької зброї;
околиці ЗАЙЦЕВОГО – з ручного протитанкового гранатомету та стрілецької зброї;
неподалік ЛОПАСКІНОГО – з мінометів калібру 82 мм.
За минулу добу один український військовослужбовець отримав поранення, ще двоє – бойове травмування. На кожен обстріл противник отримав адекватну відповідь з озброєння, що не суперечить Мінським домовленостям.
За даними розвідки 27 червня трьох окупантів поранено.
Від початку поточної доби ворог 3 рази обстріляв позиції Об’єднаних сил.
В районі відповідальності оперативно-тактичного угруповання „СХІД” ворог здійснив два обстріли позицій українських захисників:
поблизу населеного пункту ШИРОКИНЕ – зі стрілецької зброї;
околиці ОПИТНОГО – з артилерійських систем калібру 122 мм.
В районі відповідальності оперативно-тактичного угруповання „Північ” позиції наших захисників були обстріляні один раз:
неподалік населеного пункту НОВГОРОДСЬКЕ – з мінометів калібру 120 мм;
Об’єднані сили надійно контролюють противника на лінії зіткнення, дотримуючись при цьому умов припинення вогню.”

Zobacz tłumaczenie

***

I jeszcze kilka aktualnych filmów:

***

© Powyższy tekst jest chroniony prawem autorskim. Wykorzystanie, jego części lub całości, tylko pod warunkiem podania linku do źródła.

29 uwag do wpisu “Wojna domowa na Ukrainie 28.06.2019r.- 1482 dzień od nowego rozejmu.

  1. Jeszcze w temacie jak „ukropatrioci z LGBT Donbas wyzwalali”. W ostatniej „gej – paradzie” udział wzięła m.in „weteranka ATO” z tzw. ukraińskiego batalionu ochotniczego ‚Ajdar” była obywatelka Rosji (obecnie już Ukrainy) Julia Tołopa (na zdjęciu ze swoją „koleżanka po fachu”)…
    >https://ic.pics.livejournal.com/irga4212/23700668/481913/481913_600.jpg
    http://argumentua.com/stati/rossiyanka-yuliya-tolopa-voevavshaya-za-ukrainu-ya-chuvstvuyu-sebya-ukrainkoi
    Ps. Mogła zaprosić na „paradę” znaną wielbicielkę tzw. baonu ‚Ajdar” (p)oślice RP Gosiewską 🙂

    Polubione przez 3 ludzi

  2. Szef rosyjskiego ‚Gazpromu” Aleksiej Miller podczas swojej konferencji w odpowiedzi na pytanie co będzie z tranzytem gazu przez Ukrainę od 1 stycznia 2019 roku, stwierdził;
    „«1 января — праздник, значит, будет весело» [1 stycznia – święto, to znaczy że będzie wesoło]”
    Powiedział także że jak na razie „Gazprom” nie otrzymał żadnych konkretnych propozycji od ukraińskiego „Naftohazu” pojawiły sie tylko „wypowiedzi” jego menadżerów w sieciach społecznościowych, a tych na powaznie brać nie można. Dodał takze że nowego kontraktu z „Gazpromem”, zgodny z prawodawstwem UE, Kijów podpisać już nie może, co najwyżej tylko przedłużyć obecny , ale tak by był on „ekonomicznie opłacalny”;
    https://ria.ru/20190628/1556016014.html

    Polubione przez 4 ludzi

  3. A tymczasem w ukromediach pojawiła sie informacja ile w 2018 roku zarobił prezes ukraińskiego państwowego koncernu „Naftohaz” Andrij Kobolew. Miał on „zainkasować” 286,5 milionów hrywien, z czego 261 mln to „premia za zwycięstwo nad Gazpromem przed sztokholmskim arbitrażem”, do którego to „zwycięstwa” jak wiadomo droga daleka…
    https://strana.ua/news/208729-stalo-izvestno-skolko-za-hod-zarabotal-hlava-naftohaza-kobolev.html

    Polubione przez 4 ludzi

  4. Ukraińska codzienność, w Czerniowcach przypadkowi przechodnie znaleźli walizke w której znajdowały się zwłoki około 3 – letniego dziecka;
    https://strana.ua/news/208704-na-okraine-chernovtsov-prokhozhie-nashli-chemodan-s-mertvym-rebenkom.html
    W nocy w Odessie 78 – letni emeryt zadźgał trzy osobową rodzinę która była mu dłużna 78 tys. hrywien;
    https://strana.ua/news/208708-v-odesse-pensioner-zarezal-dvoikh-zhenshchin-i-muzhchinu-iz-za-dolha-v-16-tysjat-hriven.html
    Z kolei w Obuchowie w biały dzień na jednej z ulic w czasie sprzeczki jeden meżczyzna zamordował drugiego podrzynając mu gardło;
    https://strana.ua/news/208061-foto-v-obukhove-pod-kievom-muzhchina-pererezal-horlo-cheloveku-posredi-ulitsy.html

    Polubione przez 4 ludzi

  5. Kampania wyborcza na Ukrainie. W Mariupolu (obwód doniecki pod kontrolą Kijowa) pracownicy służb komunalnych zostali przyłapani na tym ze zrywają plakaty rozwieszone przez jednego z kandydatów do parlamentu. Władzę w mieście kontroluje „Blok Opozycyjny” którym „zarządza” ukraiński oligarcha Achmetow, z kolei kandydat którego plakaty sa zrywnae nalezy do ugrupowania „Opozycyjna platforma – Za Życie” która „wyłoniła się” własnie z „Bloku Opozycyjnego” m.in na skutek sprzeciwu wobec zbytnej „podległości” władz ugrupowania Achmetowowi;
    https://strana.ua/news/208774-nardep-ot-oppozitsionnoj-platformy-julija-levochkina-vstretila-s-prezidentom-pase.html

    Polubione przez 4 ludzi

  6. Tymczasem pojawiła sie informacja ze wiceszefowa delegacji ukraińskiej, członkini ugrupowania „Opozycyjna platforma – Za życie” Julia Lewoczkina na spotkaniu z Prezydentem PACE wystapiła przeciwko decyzji swoich „kolegów”, czyli zawieszenia udziału delegacji Ukrainy w obradach Zgromadzenia Parlamnetarnego Rady Europy. W uzasadnieniu swojej decyzji stwierdziła ze takie postępowanie szkodzi wizerunkowi Ukrainy na arenie międzynarodowej , a „retoryka” o „zdradzie Europy” uzywana przez członków ukraińskie delegacji obraża europejskich parlamentarzystów;
    https://strana.ua/news/208774-nardep-ot-oppozitsionnoj-platformy-julija-levochkina-vstretila-s-prezidentom-pase.html

    Polubione przez 4 ludzi

  7. Grupa ekspertów działajaca na zlecenie władz Krymu („okupowanego” wg Kijowa), która zajmowała się wyliczeniem strat jakie poniósł półwysep w trakcie 23 lat „zarządzania” nim przez Ukrainę, zakończyła swoją pracę. Z przedstawionego przez nią komunikatu wynika że straty jakie poniósł półwysep w wyniku „ukraińskiego zarządzania” wynosza 2,5 tryliona rubli;
    http://www.c-inform.info/news/id/77378

    Polubione przez 3 ludzi

  8. „Nagroda” dla „witirana ATU”. Sąd w Rosji „docenił” udział niejakiego obywatela FR Timura Tumgojewa w tzw. operacji ATO na Ukrainie oraz w tzw. państwie islamskim w Syrii i „nagrodził” go 18 latami kolonii karnej o zaostrzonym rygorze. Tumgojew został zatrzymany w czerwcu 2016 roku w Charkowie, a we wrzesniu 2018 roku wydany Rosji;
    https://fakty.ua/310023-vydannyj-ukrainoj-eks-boec-ato-timur-tumgoev-poluchil-v-rossii-18-let-kolonii

    Polubione przez 4 ludzi

Możliwość komentowania jest wyłączona.